Dit boek is niet ontstaan
omdat ik iets te vertellen had.
Het is ontstaan
omdat mijn lichaam stopte
en ik niet meer wist hoe verder.
Wat je hier leest
is geen methode.
Geen stappenplan.
Geen antwoord.
Het zijn woorden
die zijn blijven liggen
terwijl ik zocht, struikelde
en langzaam opnieuw leerde luisteren.
Je hoeft dit boek
niet van begin tot eind te lezen.
Je hoeft er niets mee te doen.
Misschien herken je iets.
Misschien helemaal niets.
Alles is goed.
Het gaat over:
een lichaam dat te lang heeft gedragen
aanpassing die stil normaal werd
doorgaan zonder te voelen
en wat er gebeurt
wanneer dat niet meer lukt
Niet om het te verklaren.
Maar om het niet langer te moeten negeren.
Wat het hoofd vergeet,
onthoudt het lichaam.
Lichaam in pijn
is een persoonlijk verhaal
over aanpassing, uitputting
en opnieuw leren luisteren.
Als je jezelf ergens in herkent,
dan weet je misschien ook dit:
lezen alleen verandert niets in je lichaam
Er is een plek
waar je niet hoeft te begrijpen
maar kan ervaren