Succes is een gevaarlijke buffer.
Wanneer je goed functioneert,
krijg je bevestiging.
Je krijgt meer verantwoordelijkheid.
Meer vertrouwen.
Meer verwachtingen.
En je neemt ze aan.
Niet omdat je moet.
Maar omdat je het kan.
Dat is waar het misloopt.
Succesvolle vrouwen hebben vaak een hoge tolerantie voor spanning.
Ze zijn gewend om:
– door te zetten
– pijn te negeren
– hun eigen signalen te minimaliseren
– eerst anderen te bedienen
Hun identiteit is gebouwd rond competentie.
Maar een zenuwstelsel reageert niet op identiteit.
Het reageert op belasting.
En wanneer belasting langdurig hoger is dan herstel,
zakt je flexibiliteit.
Dat zie je niet meteen.
Je ziet het in subtiele dingen:
– minder diepe slaap
– sneller geïrriteerd
– vaker gespannen adem
– kleine lichamelijke klachten
Omdat ze nog functioneren,
noemen ze het “druk”.
Omdat ze nog presteren,
noemen ze het “fase”.
Omdat ze nog niet ingestort zijn,
denken ze dat het meevalt.
Maar herstelcapaciteit zakt langzaam.
En succesvolle vrouwen grijpen vaak pas in
wanneer hun systeem hen dwingt.
Niet omdat ze zwak zijn.
Maar omdat ze te lang hebben kunnen compenseren.
Herstel begint niet bij minder ambitie.
Het begint bij eerlijk kijken naar regulatie.
Niet: “Kan ik dit aan?”
Maar: “Kan mijn systeem dit blijven verwerken?”
Dat is een andere vraag.
👉 Werk je liever individueel?
Lees hier meer over begeleiding in Herent.
Reactie plaatsen
Reacties