Ze is competent.
Betrouwbaar.
Altijd voorbereid.
Niemand twijfelt aan haar draagkracht.
Zij ook niet.
Tot het lichaam begint te praten.
En zij het negeert.
Succes is sociaal bewijs.
Het zegt: “ik kan dit aan.”
Maar het zenuwstelsel werkt niet op imago. Het werkt op veiligheid.
Veel succesvolle vrouwen leven structureel boven hun regulatiecapaciteit.
Ze slapen licht.
Ze eten snel.
Ze voelen spanning maar noemen het drive.
Ze voelen vermoeidheid maar noemen het discipline.
Ze voelen pijn maar noemen het normaal.
Zolang ze presteren, lijkt er geen probleem.
Maar functioneren is geen bewijs van draagkracht.
Het is soms bewijs van compensatie.
Adrenaline kan jaren meedraaien.
Wilskracht ook.
Ontkenning nog langer.
Wat je lichaam niet mag voelen, slaat het op.
Wat je systeem niet mag uiten, blijft circuleren.
Succes kan een prachtig schild zijn.
Het beschermt tegen twijfel.
Tegen kritiek.
Tegen vertraging.
Maar het beschermt niet tegen ontregeling.
Een zenuwstelsel dat nooit zakt, herstelt niet.
Een lichaam dat voortdurend overschreden wordt, past zich aan.
Tot aanpassen niet meer lukt.
Burn-out ontstaat zelden plots.
Het is meestal jaren van subtiele overschrijding.
Door een vrouw die alles aankon.
Tot ze dat niet meer deed.
Succes is waardevol.
Maar alleen wanneer het niet gebouwd is op chronische spanning.
Draagkracht is geen imago.
Het is een gereguleerd zenuwstelsel.
En dat zie je niet aan een cv.
Geloof me, I know.
👉 Werk je liever individueel?
Lees hier meer over begeleiding in Herent.
Reactie plaatsen
Reacties