Waarom dat blikje zo moeilijk te laten staan is, ook al zit er zogezegd niks in. En hoe we die gewoonte eens flink door elkaar schudden.
Het is 15.43 uur. De dip slaat toe.
Je ogen prikken. Je hebt nog een berg werk. En ergens achteraan in je hoofd hoor je het al: pssssjt.
Daar sta je weer, voor de frigo.
Bruiswater links. Cola Zero rechts. De ene straalt gezondheid uit, de andere fluistert: "Komaan, eentje maar."
Drie keer raden wie er wint. 😂
Geen suiker. Nauwelijks calorieën. En toch smaakt dat spul alsof er een complete suikerfabriek in je glas gevallen is.
Hoe krijgen ze dat toch voor elkaar?
Niet alleen verliefd op de smaak
Cola Zero bevat zoetstoffen zoals aspartaam en acesulfaam-K. Die zorgen voor die intense zoete smaak, zonder de suiker van gewone cola.
Maar volgens mij zit de aantrekkingskracht ergens anders.
Die eerste ijskoude slok. De prik van het koolzuur op je tong. Dat heerlijke pssssjt wanneer je het blikje opent.
En dan dat gevoel: ahhh, eindelijk pauze.
Je brein is niet dom. Dat heeft allang geleerd wat er na dat geluid komt.
Pavlov had zijn hond met een belletje. Wij hebben onze frigo met een blikje. 🔔😂
Voor je het weet, heb je goesting nog vóór je dorst hebt.
Zero suiker. Maar niet zero effect.
Ik vind dat we bij voeding gerust wat verder mogen kijken dan calorieën.
Want ons lichaam is geen rekenmachine.
Er zit bijvoorbeeld cafeïne in Cola Zero. Niet zoveel als in koffie, maar wie er dagelijks voldoende van drinkt, kan eraan wennen. Minder je plots, dan kun je tijdelijk hoofdpijn of een extra dip ervaren.
En dan is er die uitgesproken zoete smaak. Misschien merk je dat je gewend bent geraakt aan heel zoete dranken en dat water daardoor wat saai lijkt.
Ook onze darmen zijn interessant. Vanuit mijn kPNI-achtergrond kijk ik graag naar het samenspel tussen voeding, darmflora en zenuwstelsel. Er wordt volop onderzocht hoe zoetstoffen daarop kunnen inwerken, al is niet aangetoond dat normale hoeveelheden aspartaam je darmflora beschadigen.
En nog iets waar we minder bij stilstaan: ook suikervrije cola is zuur. Regelmatig nippen aan zure drank kan je tandglazuur aantasten.
Dus nee, Zero betekent niet dat er op élk vlak niets gebeurt.
En die aspartaam dan?
Ik ga eerlijk zijn: ik ben er zelf geen fan van.
Ik ben er eerlijk gezegd geen fan van. In mijn kPNI-opleiding leerde ik kritisch kijken naar zoetstoffen en wat ermee gebeurt in ons lichaam.
Aspartaam wordt namelijk afgebroken tot drie stoffen: fenylalanine, asparaginezuur en een kleine hoeveelheid methanol.
Klinkt spannend, hé? Maar die stoffen komen ook van nature in onze voeding voor. Vooral de hoeveelheid maakt het verschil.
- Stukje 1 kan in je hoofd in de weg gaan staan van de stofjes die je nodig hebt om je goed, rustig en vrolijk te voelen.
- Stukje 2 kan je hersenen in grote hoeveelheden een beetje opjagen. Denk aan onrust.
- Stukje 3 is een stofje waar je lichaam liever zo weinig mogelijk van krijgt.
Waar ben jij eigenlijk verliefd op?
Misschien is het niet alleen de cola, maar vooral:
🧊 De ijskoude bubbels die zo heerlijk prikken.
⏸️ Dat zalige pauzemoment.
🎧 Het geluid van het blikje dat opengaat.
☕ Dat kleine cafeïneduwtje bij de middagdip.
🤷♀️ Of gewoon de routine. Het is 15.43 uur, dus...
En dát is interessant.
Want als we weten wat die Cola Zero zo aantrekkelijk maakt, kunnen we iets zoeken dat minstens even lekker en verfrissend is.
Geen strafdrankje. Een échte nieuwe favoriet!
Maandag: De etiketontmaskering
Woensdag: Op zoek naar een nieuwe liefde
Vrijdag: De koelkasttruc
Reactie plaatsen
Reacties