Mijn hoofd was op vakantie. Mijn lichaam niet.
Je kijkt al maanden uit naar je vakantie.
En toch lukt het niet om te ontspannen of echt te genieten.
Je bent niet de enige.
Veel vrouwen ervaren dat hun hoofd al op vakantie is, terwijl hun lichaam nog steeds in de overlevingsstand staat.
Ik keek echt uit naar die vakantie.
Eigenlijk begon het al bij het vertrek.
Ik had weken aan een stuk doorgewerkt.
Nog snel dat laatste mailtje.
Nog even iets regelen.
En voor ik het wist, zaten we in de auto.
Vakantie.
Dacht ik.
Onderweg probeerde ik te ontspannen.
Think again.
Enkele uren later kwamen we aan.
De zon scheen.
We vonden een gezellig terras.
Een plek waar ik maanden naar had uitgekeken.
En toch...
...voelde ik niets.
Mijn hoofd
was
op vakantie.
Mijn lichaam
niet.
Ik keek rondom mij.
Mensen lachten.
Ze genoten.
En ik dacht alleen maar:
"Wat is er mis met mij?"
Ik werd er boos van.
En verdrietig.
Want ik wilde zo graag voelen wat iedereen leek te voelen.
Maar hoe harder ik mijn best deed...
...hoe verder genieten leek weg te glippen.
Waarom ontspannen op vakantie niet vanzelf lukt
Pas veel later begreep ik wat er eigenlijk gebeurde.
Ik had mijn lichaam zo lang geleerd om alert te blijven.
Om vooruit te denken.
Om alles te regelen.
Om alles te dragen.
Dat ontspannen niet meer vanzelf ging.
Ik dacht altijd dat ontspannen een beslissing was.
Dat je gewoon stopte met werken.
Maar een lichaam schakelt niet om omdat de kalender zegt dat het vakantie is.
Een overprikkeld zenuwstelsel luistert niet naar een datum.
Sindsdien gun ik mijn lichaam altijd een paar dagen om aan te komen.
Niet omdat de vakantie dan pas begint.
Maar omdat ík dan pas begin te landen.
Je hoofd weet dat je veilig bent.
Je lichaam wil dat eerst voelen.
Ik wil begrijpen wat ik voel.
Dan hoop ik dat mijn verhaal een eerste stap mocht zijn.
Reactie plaatsen
Reacties