Herken je dit?
Je ploft eindelijk in de zetel.
De vaatwasser draait.
Het is stil in huis.
Eindelijk hoeft er even niets meer.
En toch voelt zelfs televisie kijken als te veel.
Alsof je lichaam alleen nog maar onder een dekentje wil kruipen.
Niet omdat je vandaag uitzonderlijk hard gewerkt hebt.
Maar omdat je al zo lang aan staat.
En ineens is daar die gedachte.
De dag is voorbij.
Geen marathon gelopen.
Geen muren gesloopt.
En toch voelt het alsof je batterij volledig leeg is.
Niet zomaar een beetje moe.
Maar moe op een manier die dieper zit.
Alsof je lichaam al veel langer probeert vol te houden dan vandaag alleen.
Misschien heb je jezelf die vraag al vaak gesteld.
Je bent niet lui.
Je lichaam is moe van alert zijn.
Zelfs na een rustige dag.
Zelfs na een nacht slapen.
En misschien volgt daarna meteen een ander gevoel.
Schuld.
Omdat het voelt alsof je geen échte reden hebt om zo moe te zijn.
Het werk liep toch gewoon?
Het huishouden draait.
Waarom protesteert je lichaam dan zo?
Je bent niet moe van wat je doet
Wanneer we ons afvragen waarom we altijd moe zijn, kijken we vaak naar wat we gedaan hebben.
We tellen onze werkuren.
De afspraken.
De boodschappen.
De kilometers.
Maar een lichaam rekent anders.
Misschien zit je eindelijk neer.
En toch blijven je schouders gespannen.
Je adem hoog.
Je hoofd maakt alweer plannen voor morgen.
Dat kost ongelooflijk veel energie.
Misschien ben je daarom niet moe van wat je doet.
Je bent uitgeput van wat je zenuwstelsel al zo lang probeert te dragen.
Van altijd alert zijn.
Van de sfeer aanvoelen.
Van zorgen dat alles blijft draaien.
Van voortdurend vooruitdenken.
Van jezelf aanpassen.
Dat zie je niet.
Maar je lichaam voelt het elke dag.
Waarom rust alleen soms niet genoeg is
Misschien heb je ook al gemerkt dat rust nemen niet altijd helpt.
Een rustige avond.
Een nacht wat langer slapen.
En toch word je moe wakker.
Dat kan verwarrend zijn.
Maar het betekent niet dat er iets mis is met jou.
Een lichaam dat lang onder spanning heeft gestaan, schakelt niet zomaar uit.
Een overprikkeld zenuwstelsel heeft soms tijd nodig om zich opnieuw veilig te voelen.
Om stap voor stap te ontdekken dat het niet meer voortdurend alert hoeft te zijn.
Niet omdat jij iets verkeerd doet.
Maar omdat je lichaam veiligheid opnieuw mag leren ervaren.
Je verlangt niet naar meer tijd
Misschien denk je dat je beter moet plannen.
Minder moet doen.
Efficiënter moet worden.
Maar diep vanbinnen verlang je naar iets anders.
Naar energie.
Naar zachtheid.
Naar een lichaam dat niet voortdurend op scherp staat.
Naar rust, zonder eerst toestemming te moeten verdienen.
Want eerlijk...
Die to-dolijst raakt nooit helemaal leeg.
Rust is geen beloning.
Rust is een basisbehoefte.
Je hoeft jezelf niet te repareren
Misschien hoef je vandaag niet harder je best te doen.
Misschien hoef je jezelf niet te repareren.
Je mag langzaam ont-wikkelen.
Laag voor laag.
Niet door nog meer te begrijpen.
Maar door je lichaam opnieuw te laten voelen dat het veilig is.
Dat het even niet alles hoeft te dragen.
Dat jij niet altijd sterk hoeft te zijn.
En misschien...
Begint rust precies daar.
Niet wanneer alles opgelost is.
Maar wanneer jij jezelf toestaat om even niets op te lossen.
Misschien herken je jezelf in dit verhaal.
Misschien merk je dat je lichaam al een hele tijd probeert iets duidelijk te maken.
Ontdek gratis de Mie Momentjes en ervaar hoe vijf minuten bewuste aandacht al een verschil kunnen maken.
Reactie plaatsen
Reacties